Stolica województwa opolskiego, jedno z najstarszych miast w kraju, położone w południowej Polsce, po obu brzegach Odry i na wyspach powstałych w rozwidleniach rzeki.

Najstarsza informacja o mieście pochodzi z 846 roku. Z anonimowych zapisków tzw. Geografa Bawarskiego wynika, że Opole w IX wieku było stolicą plemienia, której podlegało 20 mniejszych osad.

Najstarsze ślady stałej osady odkryto na wyspie Pasieka, blisko centrum. W XII wieku znajdował się tam gród kasztelański. Na mocy testamentu Bolesława Krzywoustego miasto i gród zostało przyznane jako dziedziczna dzielnica najstarszemu synowi księcia, Władysławowi Wygnańcowi, który dał początek linii Piastów śląskich.

W 1179 roku Śląsk podzielono na trzy dzielnice, m.in. wyodrębniono księstwo opolskie, którego pierwszym władcą został książę Jarosław Opolski. W latach 1211-1230 rządy w Opolu sprawował Kazimierz I Opolczyk, który pierwszy tytułował się księciem Opola. Lokacja miasta miała miejsce przed 1217 rokiem. Opole dzieląc losy Śląska przechodziło kolejno z rąk polskich w ręce czeskie, austriackie i pruskie. W czasie II wojny światowej zabudowa Opola uległa w 60% zniszczeniu.

Opole jest dziś ważnym ośrodkiem gospodarczym, naukowym, kulturalnym i administracyjnym. W mieście działają liczne teatry (m.in. Teatr Dramatyczny im. Jana Kochanowskiego, Opolski Teatr Lalki i Aktora im. Alojzego Smolki,  Teatr Jednego Wiersza, Akademicki Teatr Tańca), Filharmonia Opolska im. Józefa Elsnera, muzea (m.in. Muzeum Śląska Opolskiego, Muzeum Diecezjalne, Muzeum Wsi Opolskiej, Centralne Muzeum Jeńców Wojennych), galerie (m.in. Galeria Sztuki Współczesnej, Galeria im. Jana Cybisa, Galeria Studzienna) oraz kina. W Opolu zachowało się wiele cennych zabytków.

Miasto często kojarzone jest z organizowanym od 1963 roku Krajowym Festiwalem Piosenki Polskiej.