Canyoning to ekstremalna forma rekreacji mająca na celu pokonywanie rwącej rzeki. Wędrówka odbywa się często wąwozami górskimi, a po drodze należy poradzić sobie z różnymi napotkanymi przeszkodami takimi jak wodospady, progi wodne, ciasne przesmyki, przełomy czy jaskinie.

Źródło: en.wikipedia.org

Wymagania

Uprawianie tego sportu wymaga więc dobrej umiejętności pływania oraz siły fizycznej. Niezbędne jest też opanowanie lęku wysokości i odporność psychiczna, gdyż niektóre przeszkody mają po kilkadziesiąt metrów i ważne jest aby skupić się w tych warunkach na komendach wydawanych przez instruktora i nie popadać w panikę. Takie wysokie przeszkody to najczęściej wodospady, które pokonujemy na różne sposoby i przy zastosowaniu różnego sprzętu. Z małych wodospadów można skoczyć inne zaś wymagają zastosowania odpowiedniej uprzęży i liny na której instruktor spuszcza nas w dół. Tak więc czasami przydają się tu umiejętności alpinistyczne. Podczas takich zjazdów w dół gwarantowane są niesamowite przeżycia. Woda spadająca z wodospadu na kask uczestnika powoduje ogromny hałas co dla mniej doświadczonych jest często dużym doznaniem. Dodatkowo na trasie możemy spotkać tobogany - naturalne rynny, z których można zjeżdżać. Zdarza się także, że pewne odcinki trasy trzeba pokonać pod wodą. Inne zaś części trasy pokonujemy płynąc lub idąc pieszo.

Źródło: en.wikipedia.org

Spotykane są również trasy mniej wymagające, dla osób mających mniejsze doświadczenie i umiejętności. Dobrze jest na początek wybrać coś łagodniejszego w celu oswojenia się z tym sportem, zanim zdecydujemy się na najtrudniejszą wędrówkę. No i oczywiście zawsze możemy liczyć na pomoc instruktorów, którzy doskonale znają trasy i dobierają je dla uczestników odpowiednio do posiadanych umiejętności.

Wyposażenie

W celu uprawiania canyoningu niezbędne jest zaopatrzenie się w odpowiedni sprzęt, w skład którego wchodzą: strój neoprenowy, buty, rękawiczki, kask oraz uprząż wspinaczkowa, liny, haki i młotki. Zakup tych elementów jest dość kosztowny, ale jeśli wybierzemy formę zorganizowaną to sprzęt ten dostarcza najczęściej organizator takiej rozrywki. Kombinezon neoprenowy pozwala przetrwać w bardzo niskich temperaturach wody jakie mają miejsce w górskich rzekach. Czasami na taki kombinezon zakłada się dodatkowo kombinezon dakronowy, który ma za zadanie chronić ciało przed uszkodzeniami i okaleczeniami. Buty chronią natomiast przed okaleczeniem nóg oraz jako zabezpieczenie antypoślizgowe.

Źródło: fr.wikipedia.org

Historia

Canyoning nie jest sportem nowym, choć jego nazwa jest stosunkowo młoda. Jako początek tej dyscypliny uważa się przejście jaskini Abîme de Bramabiau we Francji przez Edgouarda Alfreda Martela w 1888 roku. Martel, uważany za ojca speleologii, zbadał także kilka innych sławnych kanionów: Gorges de Verdon (1904), de Daluis (1906) i Kakaoueta (1964). Jeszcze na początku lat 70-tych XX wieku canyoning był jednak sportem dla nielicznych badaczy. Od tego czasu pojawiały się kolejno broszury, które rozpowszechniły tę formę aktywności. W 1988 roku utworzono komisję do spraw canyoningu (Commision Canyon). W naszym kraju dyscyplina ta pojawiła się dopiero na początku lat 90-tych.

Wodospad wieliczki, Źródło: pl.wikipedia.org

Gdzie i za ile ?

W Polsce można spróbować swych sił w okolicach Szklarskiej Poręby, w Tatrach na wodospadzie Siklawa lub w okolicach Międzygórza na rzece Wieliczka. Jednak rodzime wodospady to zaledwie namiastka canyoningu z prawdziwego zdarzenia. Najbardziej popularne są w tym względzie kraje Alpejskie takie jak Francja, Włochy i Austria, natomiast poza Europą dość atrakcyjne trasy są w Brazylii.

Wodospad Siklawa, Źródło: pl.wikipedia.org

Istnieje w Polsce kilka biur podróży oferujących wyjazdy, np. do Austrii, połączone z możliwością uprawainia canyoningu. Cena za taką atrackję kształtuje się często w granicach 50-100 euro w zależności od rodzaju trasy i dodatkowo zawiera: wyposażenie, przejazd na miejsce i powrót do hotelu.